Sarmalın içine hapsettim
gölgeyi,
ışığınla.
Işığın düze çıksın!
Işığın diyordu
'Ben bu değilim.'
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




çok sevindim.
evet, ölüm sorgulanıyor, sorgulanır..
hayata başlayış nasıl merak uyandırıyorsa, ölüm de bu derece sorgulanır. sonuç olarak, yazgımızı tayin eden bir süreç; bu dünya için ölüş, ve nereye gideceğini düşünüş..
içimdeki şiirlere arkadaşlık etti bu şiir...
çok beğendim.
gerçekten.
ölüm...sorgulanır hep.
aslında doğanın dengesini,ilahi gücün adaletini düşününce;
ölüm insana verilen bir ödüldür!
saygılar
nurcan usta
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta