sarmaşık düşler tırmanıyor içime;
sana bilenen bıçaklar gibi,
katili meçhul bir gölün yansıması gibi,
kıyıya vurmuş gökyüzü kırıntıları gibi,
koşar adım bulutlar gibi..
sen inadına beni anıyorsun,
Saat yedi buçuğuydu güzün
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar
Devamını Oku
Ve ben bekliyordum
Kimi beklediğim önemli değil.
Günler, saatler, dakikalar
Bıktılar benle olmaktan
Çekip gittiler azar azar




O çiçeklerin sesini duyabildiyseniz ne mutlu bana.. teşekkürler..
ve bir kış günü sakinliğiyle,
odalarında çiçekler ölen otellere benzeşiyoruz her kalp atışında.
Çok şık bir söyleyiş,kutluyorum sayın şair,saygılarımla.
arafı da ekleyince ikileme, sıfıra dönüşür tüm karşıtlar..
Çiçekleri ıssızlaştıran, çiçekleri katleden odalar ve hayata tutunan sarmaşık...
Yaşam ve ölüm ikilemi...
Bu iyiydi işte.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta