sarmaşık düşler tırmanıyor içime;
sana bilenen bıçaklar gibi,
katili meçhul bir gölün yansıması gibi,
kıyıya vurmuş gökyüzü kırıntıları gibi,
koşar adım bulutlar gibi..
sen inadına beni anıyorsun,
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




O çiçeklerin sesini duyabildiyseniz ne mutlu bana.. teşekkürler..
ve bir kış günü sakinliğiyle,
odalarında çiçekler ölen otellere benzeşiyoruz her kalp atışında.
Çok şık bir söyleyiş,kutluyorum sayın şair,saygılarımla.
arafı da ekleyince ikileme, sıfıra dönüşür tüm karşıtlar..
Çiçekleri ıssızlaştıran, çiçekleri katleden odalar ve hayata tutunan sarmaşık...
Yaşam ve ölüm ikilemi...
Bu iyiydi işte.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta