Bazen oturursun yalnızlığınla, sessizliğinle , suskunluğunla ve bıkkınlığınla..
Elinde bir kalem önünde bir masa...
Masanın üstünde kağıt olmaz beynine yazarsın o kalemle aklından geçenleri
Beynine yazarsın ama kalbine söyletirsin içindekileri
Bazen aklınla beynin kavga eder, tutarsızca kelimeler söyler beynin kalbine
Ama kalbin aldırış etmez, umarsızdır çünkü, hiç ummadığın bir anda kalbin beyninin önüne geçer
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta