Bazen oturursun yalnızlığınla, sessizliğinle , suskunluğunla ve bıkkınlığınla..
Elinde bir kalem önünde bir masa...
Masanın üstünde kağıt olmaz beynine yazarsın o kalemle aklından geçenleri
Beynine yazarsın ama kalbine söyletirsin içindekileri
Bazen aklınla beynin kavga eder, tutarsızca kelimeler söyler beynin kalbine
Ama kalbin aldırış etmez, umarsızdır çünkü, hiç ummadığın bir anda kalbin beyninin önüne geçer
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta