Bazen oturursun yalnızlığınla, sessizliğinle , suskunluğunla ve bıkkınlığınla..
Elinde bir kalem önünde bir masa...
Masanın üstünde kağıt olmaz beynine yazarsın o kalemle aklından geçenleri
Beynine yazarsın ama kalbine söyletirsin içindekileri
Bazen aklınla beynin kavga eder, tutarsızca kelimeler söyler beynin kalbine
Ama kalbin aldırış etmez, umarsızdır çünkü, hiç ummadığın bir anda kalbin beyninin önüne geçer
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta