Çocukluğum radyo yıllarında geçmişti.
Evimizde bir kedimiz vardı o zaman,
Radyodan şarkı sesi duyduğunda
Evin neresinde olursa olsun
Koşup radyonun üzerinde durduğu sehpaya tırmanır,
Şarkıları daha yakından işitebilmek için kulak kesilir,
Başını ve boynunu radyonun kenarına sürterdi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta