Şarkılar Kalpten Söylenir

Yıldızların aydınlığı vururken gözlerime, gecenin karanlığında,
Ay bile yalnız yakamozken sevdalı, sıcak yüreklere...
Ve sen, bir Meltem misali dolanıp durma kalbimde
Ki her nefesimde yeni bir bahar savrulur rüzgara.

Zaman bir kum saatidir, usul usul akan
İçinde kaybolmuş iki kum tanesi, iki aşık
Ellerimizde tutuşur gece bir köz gibi
Dudaklarımızda saklıdır söylenmemiş bütün şarkılar

Bu sessizlik, en derin namedir aslında
Seni dinlerken kalbimin bestesini
Yıldızlar söner bir bir, sabah utangaç görünürken,
Biz kalırız geriye bir tek biz

Yakamozları söylenir belki denizin dilince
Bizim şarkımız sussak da hiç bitmez