Kaderimi sattım geçen yıllara,
Kendimi boş yere avutarak ben,
Bir melek eline düştüm bilmeden
Meğer dost bulmuşşum sevda ararken
Artık istemem hiç ne aşk ne sevda,
Böyle yaşamayla yetinmem gerek,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta