22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Kaybolan değildim yokluktan
Gene de bir hiç kaldım varlıktan
Hiçlik afakı zamanın sonuna varanda
Görünmez oldu beylik soyu benlik aynamda
Sarılınca kendime bencilimden soyunmaca
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Her şiirin bir okyanusa kıyısı olduğuna inanıyorum...Her sözcüğün büyük dalgalarla buluştuğuna inanıyorum...Kıyının dalgayla buluştuğu yerde duyguyu yakalayan o çok kısa anda yaşıyor insan zaten...Şiir için teşekkür ediyor saygılar sunuyorumm...
Bu ne güzel yorum böyle! Çok teşekkür ederim.
Yüreğinize sağlık varlıkla yokluk kardeş olduğu söylenir mutlulukla mutsuzlukda aynı yol üstünde yolcu misalidir bazen biri yolda kalır bazen biri şanslı olursa yol alır kaleme yüreğe sağlık mutluluk daim olsun.Saygı ve sevgilerimle.
Beğeni yorumunuz için teşekkür ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta