Sarıkamış buz tutmuş Şiiri - Hamdi Oruç

Sarıkamış buz tutmuş

Hangi gülücük çiçektir
Hangi bakış mavidir göklere

Sarıkamış buz tutmuş
Kış seni sevemem artık
Savaş haberleri de kış artık
Kış seni sevemem artık
Şu asrın günahları da kış
Kış der çiçeklere kışkış
Havlıyor soğuk evler fakir fıkaraya...
Babamı üşüten kışlar koştu aklıma

Yaşım altmış dizlerim tutmuyor bu ihtiyarlık bedenime kış
Ne çok kışların var dünya
Evimin penceresinde vahşi kışlar

Kış seni sevemem artık
Evimin penceresinde vahşi kışlar
Yaş altmış olduğu günden beri
Ağlıyorum evimin penceresinden bakıp
Dizlerim buz tutmuş ihtiyarlık da bir kış

Kış seni sevemem artık
Bu gün
Sarıkamış buz tutmuş
Karlar beyaz değil bu gün

Ve
Savaş var kardeş ülkelerde
Şimdi üşüyen minik eller
Şimdi üşüyen güller
Aç- susuz uykusuz
O savaş ülkesinin çocukları
Kışları sevemiyorum artık
Karlar beyaz değil artık

Ey kış
Karların kara
Karların toprağa yara
Evimin penceresinde vahşiliğin kış
Aç kurtlar uluyor...
Havlıyor soğuk evler insanlara
Sıcak ev haramdı babama
Köy evinin penceresinde baba beklenen
Aç kurtların köylere indiği o kışlar aklımı tırmalıyor şimdi

Kışları sevemiyorum
Peşimdesin hep
Tüm vahşilik sende kış
Canımdan bezdirdin kış

Savaş haberleri de kış
Soğuk haberlerin var kış
Kardeş ülkelerden gelen şu savaş haberleri kış

Medet Allahım
Şu asrın günahları da kış
Kışlar gönüldeyken
Gönlüm pençende vahşi kış
Neşe gitmiş gönlümden
Yaşlılık bükmüş gönlün de belini
Ahir zamana benziyor yaşlılığım
Atom yemiş gibi şehirler öyle ölü...
Öyle sessizsiniz şimdi...
Atomlara benziyor ahir zaman fitneleri

Kış seni sevemem artık
Rüzğarı havlıyor kuşlara
Ve cılız dallara
Mayın döşenmiş sevgiliden haber gelen yollara
Yaşlanmışım artık

Yaş altmış olmuş
Ey kış
Çok gün
Ağlıyorum evimin penceresinde
Sarıkamış buz tutmuş gibi..
Babamı üşütmüş karlar gibi...

Çocuklar nerede beyaz karlı kışlar
Kardan adam yapan çocuklar...
Nerede beyaz karlı kışlar
Şimdi üşüyen kendi ölüm
Şimdi
Tüm vahşiliğiyle
Bir ömür
Karşımda vahşi kış

Ey kış
Savaş oldun çıktın karşıma
Yaşlılık oldun çıktın karşıma
Ahir zaman fitnesi oldun gönlüme
Yaş altmış olduğu günden beri...

Bu gün
Karlar beyaz değil
Havlıyor evimin penceresi
Şimdi üşüyen şehidim gülüm

Bu gün
Ellerim dua için açılın
Gönlümü rüzğarlarında sürüklüyor kışlar
Nerede beyaz karlı kışlar
Ağlıyorum hüznün pençesinde
Yaş altmış olduğu günden beri
"Zaman ahir zaman diyor" gönlüm
O kışlara benziyor gönlümdeki kış...
Bütün pencereler vahşi bir kışın pençesinde

Üşüyor çocuk eller
Ölüyor kelebekler

Çocukluğum
Kışları sevemiyorum
Havlıyor deniz
İşte deniz kışa teslim
Havada uçuşuyor kar taneleri gibi martılar
Çığlık çığlık haykırıyorlar açlıklarını
Bana -sana

Ağlıyorum evimin penceresinde
Sarıkamış buz tutmuş
Şimdi üşüyen gönlüm
Gönlüm esir ahir zaman fitnelerine
Günahım dağ olmuş
Kışları sevemem

Ağlıyorum evimin penceresinde
Kış ahir zamana benziyorsun tüm vahşiliğinle
Deniz kışa teslim
Şefkat kışa teslim
Sevgi kışa teslim
Nasıl bir dünya bu
Kuşlar bile ağlıyor
Evler karlara bürünmüş ölüler
Kış seni sevemem artık
Nerede beyaz karlı kışlar
Karda karalık bana şimdi

Çocukluğum şimdi
Kışlar hep peşimde
Tüm vahşiliğiyle
Altmış yaşım peşimde
Solarken güller
Atom kadar vahşi bana ahir zamanın fitneleri...