günbegün çoğalan yalnızlıklar var içimde, gece gibi koyu, denizler gibi mavi
gülüşüm ağrıyor, kirpiklerim ağarıyor bu düş uykularında
içime gizlenince aklını yitirmiş sanıyorlar, beni
ucu yanık cümlelerimden
yazdıklarım anlaşılmıyor demekki
hüzünlerimi ateşe değdirip
gülistân yolunda gül morluğuna
sarı yapraklı sözler savuruyorum akşam yelinde
........ ve akıntıya kapılıp gidiyorum
o mahsun çocukluğuma
ne yapıp ne yapmadığımdan haberdar olmak için kalbimi tutuyorum, avuçlarımın içinde
diş ağrısı gibi
üzüntülerimin kemikleri kırılıyor saniyeler içinde
bir türlü silemiyorum bu flu düşünceleri eynimin içinden
öyleki, bir alaturka umursamazlıkla kendimle konuşuyor, kendimle çoğalıyorum,
yarım yamalak sözlerimin sessizliğinde
Kayıt Tarihi : 29.12.2025 12:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!