Zembereği kırılmış bütün saatlerin...
Kuzey yıldızı gece yarısını gösterirken,
Kuru bir yaprak gibi düşüyorsun gözlerime,
Ve, siluetin alabildiğince çıplak, üşüyorsun!
Bu apansız esen rüzgar da neyin habercisi?
Devrim mi oluyor yoksa ayak basmadığım uzak ülkelerde,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Şiir çok güzel...Okyanus mavisindeki buluşmayı dalgaların kıyılara vurduğu beyaz köpüklerlden bir Afrodit yaratmak güzel olsa gerek !
En sevdiğim ama en çok acı çektiğim mevsim sonbahardır. Bu şiiri okuyunca bir sonbahar hatırladım. Sarı yamaçlarda kahverengiye çalan meşe ağaçları arasında kekik kokusu aradığım günleri......Yani çocukluğumu....
Çok teşekkür ederim.....
kıskandımmmmmmm
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta