Şimdi seninle biz
Yüreğimizin avlusuna bir masa atsak
Kederli ve hüzünlü bir rakılı akşamdan
Aşklar içindeki aşksızlığımızı damıtsak
Sonra bu sarı sonbaharlarda
Kaç kez eskidiğimize yanarak
Göğsümüzde bir ateş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta