Dallardan dökülen sarı anılar
Bir bir ayaklarımın altına seriliyor,
Her adımda bir sonbahar sesi.
Rüzgârın hırıltısında duyuyorum,
Eski bir hatıranın ince sızısını.
Güneş, yorgun bakışlarıyla çekilirken ufuktan,
Yüzüme değen son ışığıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta