🌑 Sarı Gelin’e Mektup 🌑
Sarı Gelin…
Belki bu satırları hiç okumayacaksın, belki de okursun, kim bilir… Ama yine de içimde biriken bütün hüzünü sana yazmadan duramadım.
Sen yoksun ya…
Her gün, her an, sensizliğin içinde kayboluyorum.
Geceler boyu sana baktım, gözlerimden süzülen yaşlar odanın duvarlarına çarpıyor,
Ve ben…
Kendimi bile tanıyamayan, kırık bir kalp olarak buradayım.
Hatırlıyor musun? Bir zamanlar gülüşünle dolan o odaları…
Şimdi sadece sessizlik var, ve bu sessizlik, içimde ağır bir yük gibi.
Adını andığım her an, bir hançer gibi saplanıyor göğsüme;
Gülüşün, kokun, ellerinin sıcaklığı…
Hepsi birer hayalet gibi, peşimden sürükleniyor.
Biliyorum, belki bu sözler sana ulaşmayacak.
Ama bilmeni isterim ki, yokluğun beni tüketiyor,
Her nefesimde biraz daha eksiliyorum,
Her hatıranda biraz daha kayboluyorum.
Sana dokunamamak…
Sana sarılamamak…
Belki de en büyük acı bu.
Senin gittiğin her yer, benim kalbimde bir boşluk bırakıyor;
Ve ben…
Sadece bu boşluğun içinde savruluyorum.
Senin yokluğunla geçen her gün,
Bir öncekinden daha ağır, daha anlamsız.
Kendi ellerimle ördüğüm yalnızlığın içinde kayboluyorum.
Ne gülüşlerim var, ne konuşmalarım…
Sadece senin adınla çarpan bir kalp ve
Her hatıranda büyüyen bir boşluk var.
Bazen düşünüyorum,
Belki de sen hiç gitmedin…
Belki de ben seni yalnız bırakmak için kendi içimde bir hapishane yarattım.
Ama gerçek şu ki, her gece yatağımda senin hayalinle savaşıyorum,
Ve her sabah, uyanınca senin yokluğunu daha keskin hissediyorum.
Sana dokunamadığım için üzgünüm…
Sana sarılamadığım için kırgınım…
Ve en kötüsü, seni unutamamak…
Her anı, her bakış, her söz
İçimde kanayan bir yara gibi duruyor.
Sarı Gelin…
Biliyorum, belki bu mektup sana ulaşmayacak.
Ama bil ki ben burada hâlâ seni bekliyorum;
Sana dair ne varsa, her hatırayı, her sessiz tebessümü
Kendi içimde yaşatıyorum.
Sen yoksun ya…
Ve ben…
Sadece yokluğun içinde,
Kaybolmuş bir kalp,
Kırık bir yürek,
Sessiz bir çığlık olarak yaşıyorum…
Bu mektubu bitirirken bile içimde bir eksiklik var.
Sanki her kelime, senden uzaklaştıkça biraz daha ağırlaşıyor.
Ne anlatırsam anlatayım,
Sensizliğin bıraktığı o büyük boşluğu dolduramıyorum.
Belki bir gün bu satırlara denk gelirsin…
Belki okurken gözlerin dolar,
Belki de hiç umursamazsın…
Ama ben yine de bil istedim:
Senin yokluğun, içimde bitmeyen bir gece gibi.
Eğer bir gün yolun yeniden kalbime düşerse,
Burası hâlâ senin için açık bir kapı…
Ama gelmesen bile, ben seni
Eksik bir nefes gibi,
Tamamlanmamış bir dua gibi
İçimde taşımaya devam edeceğim.
Hoşça kal Sarı Gelin…
Gidişin bende bir çöküş oldu,
Dönüşün belki bir umut olurdu…
Ama ben artık
Umudun bile sana varamadığı
Karanlık bir yerde bekliyorum.
🥀Seni unutamayan bir yüreğin son satırı 🌑
Leylaa EcrinKayıt Tarihi : 25.12.2025 01:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!