ağaç ve ışık
ağaç beyaz sen beyaz
gölgeler oynaşıyor dallar arasında
yıldızlar konuyor uçlarına
gövdesinde eskimiş bir zaman
kökünde sevdanın en çetrefil yüzü
inadına aşk kokan delişmen bahar
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Doğanın ve doğada ki sevgilinin sevdası birlikte
okşamışşlar yüreğinizi..Kaleminizden duman olmuş
aşkın ateşi tütüyor mısralarınıza ki o mısralar da
tütüyor buram buram..Ve insan sevgisini gönüllerimize akıtıyor,erdemin güzelliklerini doya doya..Tebrik ediyor ve şiirinizi kutluyorum.
Erdoğan Vural
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta