Ibonun ahirinda acti gözlerini.
Ilk memesdini gördü anasinin.
Yokladi sivri uclarini,
Sömürdü...
Isi bitince bakti yanina,yöresine,
Agabeylerinin süt emmeyisine.
Sanki tefeciligi ilk kendi bulmuscasina,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
