karanlığın arkasına saklanmıştı ve
gecenin korkusu onu göremiyordu
karanlıktan da korkardı ama çaresizdi
ayşekadında bir sokak lambasının altında beklerdi gecenin çaresizliğini
yalnız kalmak isterdi ama
yalnızlık hiç ayrılmazdı yanından
lamba altında titreyen bir gölgesiydi yalnızlık..
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta