01/05/2001 Hakkari/Şemdinli
Bir dal uçurum, bir gül kırmızı biraz yaprak
İki parmak iki kelepçe iki duvar biraz kum
Bir serçe duyuluyor
Ayvaların en sarı olduğu mevsim
Rutubet kokuyor gökyüzü
Dört bulut bir battaniye
Susuyor konuştuklarını bir ağaç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta