Ayrılığın sarı yaprakları
Kaplan gözlerin gibi sarı
Ve bu yapraklar bugün
Kaplamış kara toprakları
Kışın soyunan ağaçların
Üşüyormuş ayakları
Vurdukça kırbacı rüzgar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta