İçimde bir sıkıntı
Ama öyle böyle değil
Ruhum ezik, ayaktayım
Sanki o benimle değil;
Yerle yeksan…
Bulutlu da başım,
Başım baş değil.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Nerede bıraktım umutlarımı,
Nerede o bitmek bilmez sevinçlerim?
Ya bu boşluğu tutan ellerim?
Bir oyunbozanlık var
Bu eller benim değil.
Kapıları çarpıp çıksam
O gün gibi çeksem gitsem.
Bu sefer ardıma baksam
Görsem yıktıklarımı,
Bir de affedebilsem,
Konuşan ben olsam, susan ben değil…YÜREGINE SAGLIK,COK GÜZEL TSK LER VE TEBRIKLER
tebrikler firuze keles güzel bir siirdi okudugum
Çok güzel bir anlatımdı tebrikler kaleminiz daim olsun
Kendi kendine söylenmek...hatta kendimizi kendimize şikayet etmek..
hatalarıyla pişmanlıklarıyla görebilmek, ruhumuzu ve hissettirenleri..
selamlar Firuze Hanım...güzeldi yazımınız...
güzel şiirinizi ve anlatımınızı yürekten kutlarım
çok beğendim bu şiiri, öyle böyle değil...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta