Sarhoşum Şiiri - Kadir Ünlü

Sarhoşum
Bıraktım
sararmış sevdalara kendimi
Gün görmeyen tomurcuk gibi susamış aşka
Kırılmış bir,tutunduğum dallar
Yürüyememişken daha,
koşmaya kalktığım yolda
düşerken buluyorum kendimi
Ağır gelen kalkamamak mı
Yoksa alışmak mı hep düştügüm yerde kalmaya.
Hani bir el uzansa,hadi dese
Dünden razıyım sarılmaya
Hic bırakmadan o elle koşmaya.
Nereye baksam hasret,nereye baksam özlem var
Açtığım şarabın rengine donmüş anılar
İçtikce sarhoş oluyorum,
içtikçe kayboluyorum
Acı bir sesle nara atıp,
tekmeliyorum orada kaybedilenleri
Bana çevrilmiş suratlara tükürüp
ölesiye sarıldığım aşklara,
hadi diyorum
Bir daha kopar yüreği,
ben sarhoşum,koparsan da ölmem
Kan yerine sarap var damarda
Aktıkça,ben yeniden doğarım
O aktıkça daha çok yaşarım...