biraz kimsesizim bu aralar
biraz parmaklarım üşüyor bu güneşte
biraz sarhoşum
kapılar baktım kırık
yanlızlık tümden
sen gittiğinde
ve mihnet
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




* Bence hiçte tuhaf değil..Bilakis güzel bir şiirdi..Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta