Pencereden dışarı her baktığımda,
Anlamsız gözlerimde canlanan şehir İzmir.
Ve eskisi gibi düşünceli,
Herkese gülen eğlenceli biri değilim.
Çukurda çaresiz hissediyorum ve sana yalvarıyorum.
Her geçen gün kendime yabancıyım,
Kaybolduğun gün içmeye başladım.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta