Bakarken gönyesiz, sıvasız kerpiç bir evin sırtını güneşe dönmüş kör penceresinden
aç,
sefil,
mutsuz
ve
baldırı çıplaklar görüyorum;
....ama görkemli bir şato konağının,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta