Bir kadeh sevda şarabından içerken
Bilemezdim müptelası olacağım derinden.
Demişlerdi bana: “Bir şey olmaz bir kereden.”
Fıçısında yüzüyorum şimdi yüzme bilmeden.
Kadehleri bir bir ellerinle içiren sen…
“Ayılmalısın! ” diyorsun bana, istemeden.
Ve dayıyorsun zorla bir fincan ayrılığı.
Kalbim sevda kusuyor peşinden.
Ne oldu? Neredeyim şimdi ben?
Yalnızlar rıhtımında! Bir nevi AMATEM...
Arkamdan ağlamasın; son kadehi de bitirsem?
İstesem bırakırım. Bağımlı değilim ki ben!
Kayıt Tarihi : 7.7.2012 20:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!