sevgilerim kırıldı, sizi, sargıyla selamlıyorum demiştim,
sargılarım çözüldü, sizi, vargıyla kelamlıyorum,
bir övünç tablosunun, en renkli boyaları olmasada sövgülerim,
somut çalışıyorum geçmişinize,
fırçaya gerek yok, parmak darbeleri kafi,
bir öpüşlük canların, bir gülümlük çiçeklerin,
ölümlü akşamlarında, kaybettim yaprakların rengini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta