Elif hanımın balkonunda Sardunyalar
Baktığında çiçeklerine onun olurdu dünyalar
Çiçekten yana zengindi
Herbir çiçeğiyle konuşur
Onlara güzel şeyler söylerdi.
Bir tek fırına ekmek almağa gider
Başka da çıkmazdı hiç sokağa
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




acı ve duygu yüklü bir anadolu kadını...
etkileyici bir anlatımla...
eliflerin gülmesi ve mutlu olması dileğiyle...
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta