Haşin bir sessizlik
Ve. Saatin tıklayan sesi
Adeta her tıkırtıda
Kesiliyor nefesi.
Uyuyan arz üzerine
Düşmüş karanlığın gölgesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yıllar geçmiş. Ama şiir bu gün yazılmış gibi.
Kutluyor, bol ilhamlar ve uzun ömürler diliyorum.
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta