Bir son baharı yaprakları sararmış ağacın altında oturuyorum.
Bir yaprak iki yaprak derken esen fırtına ile düşen yaprak sayısı çoğaldı.
İçimi birden garip hüzünlü bir hal aldı.
Geriye doğru baktım ne kadarda yaşlanmışım.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta