Bir fırtına kopardın tozum göğe savruldu
Boşlukta yüzüyorum ne var da ne yoktayım
Hasret ateşlerinde içim yandı kavruldu
Yağmurun rüzgarlarla buluştuğu noktayım
Ben acılar denizi ıstıraplar dağıyım
Hüznün esiri oldu sevdalı bulutlarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüzünü cok güzel islemissiniz yüreginize saglik kutlarim ibrahim bey.ayten
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta