bir şarapçı Teyfik vardı
kaldırıma oturur şarabını yudumlardı
ayıkken gören kimse olmamışsa da
asla da kimselere bir zararı dokunmazdı
bazen anlatırlardı başından geçen hazin bir aşk hikayesini
canından çok sevipte kavuşamadığı can gelinini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta