Bir el uzanmış çok uzaklardan
Fırtınanın ıslık çalarak estiği anda
Tut o pamuk elleri
Okşa okşayabildiğin kadar...
Dayanmış başı dizlerinin üstüne
Gözleri bakıyorsa çok uzaklara
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




her el tutabilecek bir el arıyor,
her kol sarabilecek birini arıyor,
her yürek sevebilecek birini arıyor...
yine de her insanda
[dolayısı ile hemen her şiirde]
bunları arama, bekleme, kavuşma umudu var.
umut olduğu için de bu şiir var.
ilhan keskinöz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta