Yutkunması zor bir gece…
Söylenmesi zor hecelerle, ne yapsam nafile…
Az sonra içeceğim hayatı, en ekstrasından
Ve güzel dönecek, kısa süreli de olsa yine dünya…
Serbest kalacak içimde sıkışanlar
Can çekişenler dışımda edecek kavgalarını
Ben Attila İlhan’dan kendi şiirlerimi dinleyeceğim
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Şair (Düşümü bölmesin diye şiirden cümlelerim
Önce kalemimi uyuturum…)....derken şiirsiz şarhoş ölamayacağının ..altını çiziyordu..aslında..Ve şair şiirle ne denli içli dışlı oluşunun kanıtıgibiydi ..
Sade bir dil..imdeler zinciri ..başlangıcındam bitimine kadar..yüreğinin samimi. içsel seslerinin ustaca dişa vuruşuydu.okurunu ilk dizesinden etkisi altına alan ve duygularına yoldaş ..sıcacık..sıkmayan akıcı bir üründü...
Sevgili Burcu Bir'i bu ürünü şiirimize kazandiran yüreğini teprik ediyor sevgiyle selamlıyorum..
Duru ve güzel bir anlatım. Okurken içine çeken bir içtenlik ve insanın içinden sarhoş olunası rüzgarlar estiren dizeler. Elbette çok güzel; Kutlarım.
Gidip başlayayım en iyisi
Geleceği yok Attila’ nın
Senden de ümitsizim
Kim bilir hangi gecenin esirisin
Hangi dilber katar seni loşluğuna?
Hay ben böyle yalnızlığın sarhoşluğuna…
Hala tek isen
Yani daha değmemişsen başkasının gecesine
Söz verme kimseye bu gece
Seni ben alacağım boşluğuma
Loşluğuma
Hoşluğuma
Sarhoşluğuma…
Ah Duygu Kız Ah. Rahmetli Atilla İlhan seni tanımış olsaydı ( veya tanımışmıdır bilmem) eminim benim kadar severdi şiirlerini....
.......
Gözyaşlarımı da bırakırım belki
Sel olsunlar hiç umurumda değil
Tuttum da ne oldu sanki
İçimdeki çağlayanı gören oldu mu
Setlerin paramparça
Diyen oldu mu? ..güzel dizelerdi..kutlarım...
BENCE 'AT KADEHİ ELİNDEN BİN PARÇAYA BÖLÜNSÜN' YÜREĞİN DAHA FAZLA BÖLÜNECEĞİNE.VAYY! VAYY! VAYY! HEMŞERİME BAK.ÇOK DA GÜZEL İÇERMİŞ KIVRILIRMIŞ CENİN MİSALİ.NE GÜZEL SÖZLER BUNLAR.DİKKAT ET ŞİŞEDE DURDUĞU GİBİ DURMAZ DERLER AMA KUTU BİRANIN EKSTRASI DA FENA ÇARPAR ADAMI İÇİ GÖZÜKMESE DE.TEBRİK EDİYORUM ÇOK GÜZEL BİR ŞİİR OLMUŞ BURCU.TAM PUAN SELAM VE SEVGİLERİMLE.LİSTEMDE...
Hala tek isen
Yani daha değmemişsen başkasının gecesine
Söz verme kimseye bu gece
Seni ben alacağım boşluğuma
Loşluğuma
Hoşluğuma
Sarhoşluğuma
******************************
Çok güzel bir şiir olmuş cenubun kızı.. ellerine sağlık .. fazla söze de hacet yok yani sadece kutlamalıyım şiirini emeğini. sahi ya tavuklar erken tüner tüneğine bildinmi????
Selam ve saygılar dostum ..esen kal..10**********p
Gidip başlayayım en iyisi
Geleceği yok Attila’ nın
Senden de ümitsizim
Kim bilir hangi gecenin esirisin
Hangi dilber katar seni loşluğuna?
Hay ben böyle yalnızlığın sarhoşluğuna…
Hala tek isen
Yani daha değmemişsen başkasının gecesine
Söz verme kimseye bu gece
Seni ben alacağım boşluğuma
Loşluğuma
Hoşluğuma
Sarhoşluğuma…
ETKİLİ VE USTACA. BİZE SADECE YÜREĞİNİZİ VE KALEMİNİZİ ALKIŞLAMAYI BIRAKMIŞSINIZ. KUTLUYORUM. SAYGILAR...
Burcu hanım harika yaratmışsın diyorum. Gerçekten çok nefis bir şiir.Okundukça okunası, dinledikçe dinleyesi gelir böyle bir şiirle bir de içesi gelir insanın. Yürekten kutlarken tam puan artı sayfamda .Saygı sevgi selam
Ruhi HATUNOĞLU
Harikaydi Burcu :) yuregine saglik kalemin daim olsun beni kac tane goruyorsun:) saka saka finali cok begendim ***Tam Puan***
Gidip başlayayım en iyisi
Geleceği yok Attila’ nın
Senden de ümitsizim
Kim bilir hangi gecenin esirisin
Hangi dilber katar seni loşluğuna?
Hay ben böyle yalnızlığın sarhoşluğuna…
Hala tek isen
Yani daha değmemişsen başkasının gecesine
Söz verme kimseye bu gece
Seni ben alacağım boşluğuma
Loşluğuma
Hoşluğuma
Sarhoşluğuma…
Bu sarhoşlukta Attila İLHAN aransa da, Orhan VELİ kokuyor...
Enfes bir şiir daha Burcu Hanım' dan...
Çoğalmaya devam ama
Seri imalat nedeniyle çıkan duman gibi
Çıkmadan fabrika bacalarından
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta