Akarsuyun kenarında bir kadın vardı bu sabah
Kendi yansımasını dalmış öylece bakıyordu
Mırıldandığı şeyler vardı ama duyamıyordum
Gözleri parlak, hüzün dolmuş içleri damla damla
Kapatsa süzülecek pembe dudaklara yaşlar
Ayakkabılarını cıkarmış elinde sımsıkı tutuyordu
Sırılsıklam olmuş bağcıklardan damlalar akıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



