Yığın sap
“-deste yerlerindeki başşakları toplamayla
başlar ileşberliğimiz
bu yüzden, ekme(ği) n kadrini-gıymatını biliriz
yeriz!
yere düşse de,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




ekmeğin topraktan bize gelene kadarki serüveni...ne hoş anlatımdı....yüreğinize sağlık.....tebrikler...teşekkürler.......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta