Şansımız olmasa da bu hayatta.
Alacakaranlıkta ulaşamasa da ışığın bana.
Elbet bir gün o yaz gecesi parlayacaksın.
Kandiller gibi benim yüreğimde.
Uzaklarda çapalayacaksın bu nedeni.
Fark etmeden yitireceksin bu bendini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta