Ey virane gönlümün en kıymetlisi !
Yık şu olmaz olasıca inadını da,
Düş kavuşacağımız yolların dönemecine.
“Menzil meşakkatli, dizlerim yorgun,
İki kelime etmeye mecalim yok” deme.
Ölene kadar yatılı kalsın,
Ben misafir ederim gözlerini gözlerimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



