Yeryüzünün en şanslı çocukları sayardık kendimizi.
Yeşilin ne olduğunu bildiğimiz,
Ve çıplak ayakla toprağa basabildiğimiz için.
Her ne kadar;
Yeni alınmış lastik ayakkabılar en büyük lüksümüzmüş gibi görünse de;
Biz aslında,
Onulmaz düşler büyütürdük göğüs kafeslerimizde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta