Hayatım kapısız labirentler gibi
Her koridoru soğuk buzdan duvarlar
Her durakta bir parçamı yitirdiğim
Anlayamadığım anlatamadığım
Ağlayamadığım suskun anılarım
Vedasız uğurladığım nice aşklarım
Hoşça kal diyemediğim sevdalarım var.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta