Gönlümün her yeri yara, yara içinde,
Dertler bir türlü yakamı salmamış benim.
Yıkılmışım hayatın her dönemecinde,
Yüreğimde hiçbir umut kalmamış benim.
Tanrım karanlık dünyama ver güneşimi,
Ne işimi bulabildim, ne de eşimi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta