Ey bu derd-î serdi çekmiş kimse, sen;
Akşamın donmuş hayâlinde esen!
Sahne gelmiş, rûhu hiç hür doğmamış;
Gönlü yanmış, tut da kendin, dinle sen!
Tanrıdan bir nebze hoşluk zor olur,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta