Yoruldum hep arkama bakmaktan,
sığınmam bu yüzden duvar diplerine
şimdi, şüphe yok arkamda
sırtım taşlarda, bunayan gerçek.
bakışlarım hiç bir yere, öylesine.
kırpmayı unutan gözlerim,
ölüm soğukluğu karıştırıyor aynalara
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta