Doğdu,
Korkarlardı dokunmaya..
Hemen gider dercesine..
Öğretildi kendisine kendisinden öncekinin..
Masumdu küçüklüğü..
Büyüdükçe kök saldı, toprak değil dünyaya..
Sonsuz yaşam hissi kaplarken yüreğini..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta