Karanlığın içinde kendimi kaybediyorum, göremiyorum.
Aramaya ve bulmaya çalıştıkça kendimi, daha da kayboluyorum.
Sevmeyeni sevdikçe, gönlüme girdikçe ondan uzaklaşıyorum.
Aslında kayıplarımın olması kendimden değil senden biliyorum.
(...kayıplarımın olması senden değil, kendimden biliyorum.)
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta