Ben dikenlerin üzerinde, çıplak ayaklarımla yürüdüm.
Ben en derin denizlerle boğuşarak sana ulaştım.
Sandım ki o sensin, sesinde ben varım.
Sen bensin bense senim.
En yoğun duygularıma tercümansın;
En kötü zamanlarıma ilaçsın;
En büyük yaralarıma merhemsin sanmıştım.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta