Ben dikenlerin üzerinde, çıplak ayaklarımla yürüdüm.
Ben en derin denizlerle boğuşarak sana ulaştım.
Sandım ki o sensin, sesinde ben varım.
Sen bensin bense senim.
En yoğun duygularıma tercümansın;
En kötü zamanlarıma ilaçsın;
En büyük yaralarıma merhemsin sanmıştım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta