'Kamış ses verince ney oldum sanır,
İplik gerilince yay oldum sanır.
Sarayda oturmakla padişah olmaz kişi,
Abdal ata binince bey oldum sanır.'
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kısa ve öz. Anlayanlar için manâ denizine açılış yolu. Elinize sağlık
ZATEN HEP ÖYLEDİR BAZILARIDA BU ÜLKEDE BİŞEY OLDUKLARINI SANIRLAR
AMA ASLINDA HİÇ BİŞEY DEĞİLDİRLER
ne yazık ne yazık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta