Sanmak İnsanı Ziyan Eder
Sanmak insana acı verir bazen,
Gözler görse de, yürek yanılsar.
Bir söz, bir bakış, bir umut taşır,
Ama çoğu zaman gerçek farklıdır.
Güvendim, sevdim, inandım,
Ama karşılık gelmedi, boşluk kaldı.
Her hayal kırıklığı bir yara açtı,
Sanmak insana ziyan eder, acıtır derinden.
İçimde büyüyen umutlar söndü birer birer,
Ve anladım ki, bazı şeyler sandığın gibi değil.
Sessizce sustum, kırık dökük bir yürekle,
Ama içimde bir ders, bir bilgelik kaldı.
Bir zamanlar gülüşler vardı, sıcak, samimi,
Şimdi sessizlik konuşuyor, boşluk yankılanıyor.
Ve ben öğrendim, dikkatle bakmayı,
Sanmak insana ziyan eder, ama öğretir de bir şekilde.
Yine de sevgiye kapalı değilim,
Ama akıllı ve temkinliyim artık.
Çünkü sanmak, insana hem acı verir,
Hem de kendi gücünü hatırlatır sessizce.
Ve bilirim, her hayal kırıklığı bir sınavdır,
Her acı bir yol gösterici, bir uyarı.
Sanmak insana ziyan eder belki,
Ama sonunda insanı daha bilge yapar, derin ve güçlü.
Hamit Atay
Hamit AtayKayıt Tarihi : 8.3.2026 17:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!