Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sanma! bir an kalmış bende senle başlayan
Çok anlar kalması umut edilen değil mi?
Yüreğinizdeki umutların daim olması dileğimdir...
Muustafa Yılmaz
kimse sormadı seni bana
selam getiren de olmadı
eski filmlere özenip sakladığımız
hatıralarımız da
kesinlikle hatırlayamadım
o tarihteki omuz çantanı
asla dert etmedim
parmak arasındaki kavlak takıntını
Ne kadar artık önemsemiyorum , bu düşünceler hesap defterim için denilse de nedense çok da ikna olamadım. Şiiri okumak keyifliydi. Akıcı, açık , samimi . Beğenerek okudum. Kalemine , yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta