Sözüm kırk boğumlu boğazdan geçti,
Öyle vardı dışımdaki âleme.
Özüm kırkbin kilitli kapı açtı,
Ancak inebildi gönül haneme.
Göz, her baktığını sanma görürüm,
Gön, iki ayakla sanma yürürüm,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta